Week 9

(De tweede kaart van afgelopen zondag,
beide kaarten waren voor de twee dames
die er ook waren en waar ik erg blij mee was)

Is vandaag begonnen,
en ..... stopt morgen.
Ik ga dus naar huis!!
Vandaag nog een aantal therapieën
een gesprek met de arts,
nog 3 x slappe koffie,
nog even leren fietsen,
al mijn kaarten op ruimen,
mijn spullen inpakken,
mijn laatste warme maaltijd om 12 uur,
(daar ben ik echt heeeeel erg blij om)
iedereen even gedag zeggen,
en dan begin ik aan de rest,
van mijn therapie, maar dan thuis,
met mijn eigen koffie en eten,
het is heerlijk maar ook dubbel,
ik zal iedereen hier vreselijk missen
(ja, ja, en dat voor iemand die zo ontzettend graag alleen is)
maar alles went, dus dat komt ook wel goed.
Daar ga ik van uit.
Dus het volgende bericht komt vanuit mijn eigen huis,
tot later ...

Groetjes Wilma

Week 8

is vandaag zeer zonnig ingegaan,
ik heb twee weekjes overgeslagen,
gewoon omdat deze binnen en buiten niet zonnig waren.
De laatste dagen gaat het weer,
en gisteren vond ik zelfs dat ik zo goed kon lopen.
Vandaag kon ik eindelijk het zwembad in om te oefenen
daar zat ik al drie weken op te wachten.
Nou dat was niet wat ik in gedachten had,
het moest lekker zijn .....
het was de eerste en de laatste keer:-((
Dus hoop ik me morgen weer zo te voelen als gister!!
En dan overmorgen nog beter :-))
Nog één weekendje naar huis en dan nog een paar dagen terug,
dan sluit ik het eerste gedeelte af!!


Groetjes Wilma

Week 5

van internet "geplukt"

is vandaag ingegaan,
en vanmorgen werd ik wakker zonder pijn,
echt wakker hè, ik droomde niet.
Na een douche, zitten aan de ontbijttafel,
ging het iets minder maar toch,
het begin had ik mooi te pakken....
Ik loop zonder rollator, het verdiend geen schoonheidsprijs,
krijg pijn in mijn heup maar dat is tijdelijk, gewoon even wennen
en ontspannen ..... natuurlijk doen we joh :-))
Vandaag weer gevoetbald bij de fysio
en morgen voor het eerst sport en spel
mijn broek en schoenen liggen klaar
ik heb geen idee wat ik moet doen maar het komt vast goed,
ook zonder sportgen ......
Oh ja en de hechtingen zijn eruit na 28 dagen,
ook prettig want nu kan ik douchen wanneer ik maar wil!
Eigenlijk vind ik het allemaal best snel gaan,
hoewel Jill me wel naar huis zou willen kijken
(en als ze zou kunnen, naar huis slaan)
Best te begrijpen natuurlijk!!!

De rozen zijn voor de moeder van Frans
die morgen begraven wordt
en waar ik nu niet bij kan zijn.

Groetjes Wilma
tot later

Weer een weekje verder

en eindelijk voel ik me sinds gister minder lamlendig,
en dat scheelt enorm, de vierde week is dus goed begonnen!!!
(ze denken hier dat ik enorm rustig en lief ben......
maar nu is Wilma "wakker" geworden :-))
Overigens is lief zijn hier onwijs makkelijk,
want iedereen is zo met je begaan,
behulpzaam, attent en ga zo maar door.
Ook de mensen die hier liggen zijn allemaal leuk op hun eigen manier!
En niemand klaagt, iedereen wil, dat verbaasd me zo,
want het is niet niks wat ze hebben, en iedereen is er voor elkaar.
Ook wel eens goed om te zien ......
Ik heb gemiddeld twee therapieën per dag,
maar eigenlijk wil je er (iedereen hoor) wel drie,
en daar komt het moeilijkste punt,
je grens bewaken .....
(ik weet nu al dat dat mijn zwakke punt is,
en ik te weinig heb aan 6 weekjes therapie,
gelukkig hebben ze dat hier ook al heel goed door,
ik heb minimaal drie van dat soort "puntjes")
Maar goed het gaat dus aardig,
en ik ben aan het leren om met blok in mijn rug zo handig
mogelijk te bewegen, en ik ben niet ontevreden.
Zelfs de pijn valt mee,
nou wat wil een mens nog meer.......

Groetjes Wilma
tot later

De vijftiende dag

van mijn ziekenhuisverblijf,
morgen de zestiende (logisch natuurlijk :-))
maar ook de laatste, dan verhuis ik naar het revalidatiecentrum,
hier in de buurt, voor een x aantal weken.
Daar ga ik leren hoe ik van alles moet doen,
en wat ik niet meer kan ......
Ik moet er ook nog achter komen wat ze precies bedoelen
maar dat komt goed.
In ieder geval zit de halve Gamma aan plaatjes en schroeven in mijn rug,
van beneden tot boven en dat voelt, nou ja .... Vierkant, stijf en best pijnlijk,
hoewel dat pijnlijk behoorlijk onderdrukt wordt door grote bergen pillen.
(waardoor ik katten zag, kaarten in schoenendozen veranderen en elke ochtend dacht dat ik aan het verhuizen was...)
Ik ben inmiddels twee keer geopereerd,
dat was niet de bedoeling maar de belangrijkste schroef zat niet goed,
dat was een minder prettige mededeling maar viel achteraf mee.
Ik loop sinds vandaag kleine stukjes zonder de rollator,
en kan me weer omrollen op mijn zij,
dit zeg ik iets sneller dan de actie zelf :-) kan zelf mijn bed uitkomen en ......
heb voor het eerst sinds al die tijd de hele avond al zin in een dropje.
En het werken met de iPad gaat aardig,
dat kan ik nu dus blijven doen, dat is leuk.
Vanaf morgen heb ik dus een "werkschema" en daar ga ik voor.
Nog anderhalf jaar en dan weet ik precies wat het me heeft gebracht of niet natuurlijk,
maar zoals altijd ga ik voor de eerste optie!!
Tot de volgende keer,
Groetjes Wilma

Ik hoop

dat ik vanavond
een blogje kan schrijven,
met wat nieuws.
Het nieuws is er,
maar het schrijven
valt wat tegen.
Maar wie weet.
Groetjes Wilma

Het gaat......

Wel hoor, ben onwijs duf, kan bijna niet schrijven, of het lijkt Chinees, maar dit gedeelte heb ik door staan. Ik heb een onwijs leuke buurvrouw, en bekijk het van dag tot dag. Als het wat beter gaat laat ik weer wat weten.

Groetjes Wilma

En toen ineens .....

DINSDAG, het ziekenhuis belt (voor de zoveelste keer)
spannend zeg want ik zou bellen.....
Hoi Wilma, met D. ik weet nog niets hoor,
maar ze willen nog een foto (nr. 100 zoveel).
Oh .. uh, mag dat dinsdag want ik ben toch maar op vakantie gegaan.
Prima, dan hoor je misschien meteen wanneer....
daar trapt Wilma dus niet meer in
maar zeg braaf, is goed ik zie je dinsdag,
gaan we een dagje eerder naar huis.
VANDAAG, een onbekend nummer,
het ziekenhuis, hele andere afdeling met een uitslag,
we zouden u toch bellen, uh, ja, was ik vergeten.
Alles goed, das mooi!
VANDAAG, na vijf uur een onbekend nummer, hangt meteen weer op,
belt meteen weer terug..
Hallo, met Dr. W. ik ga u opereren met Dr. A.
( beetje oud nieuws, want ik wacht al heel, heel lang,
maar ik krijg toch een vreemd kriebeltje....)
W. Ja dat weet ik!
Dr. W. die operatie duurt de hele dag, en er is iemand uitgevallen
U (dat klinkt hè) kunt op die plek!
W. (niet zo heel erg spraakzaam) o (heb ik overdreven of niet)
Dr. W. zou u dat willen?
W. Uh, ja, want eerlijk is eerlijk ik kan niet meer terug :-( dan maar snel.
Dr. W. Mooi dat is woensdag, dan moet u zich dinsdag om negen uur melden.
Is dat goed?

W. Antwoord, nou dat is goed tot dan.

W. Antwoord NIET
maar ik lig nog met de boot in Lisse,
ik wil nog naar de kapper,
ik moet mijn kinderen nog voorbereiden,
het valt wat rauw op mijn dak,
ik wilde nog hobbypakketjes maken,
mijn vriendin zou nog komen helpen,
ik heb geen nachthemden,
mijn kind is donderdag jarig,
......... ik kan nog veel meer bedenken.
Maar ik MOET denken,
eindelijk eens een keer mazzel,
want het had nog maanden kunnen duren,
en weet je wat je in al die maanden in je hoofd kunt halen...
Daar heb ik nu, net als het bovenstaande rijtje geen tijd meer voor!!
Dus toen ineens was de vakantie voorbij en varen we morgenvroeg naar huis.

Groetjes Wilma

PS: ik heb vanavond gewoon heerlijk een kaart zitten maken